Istotnym czynnikiem wspierającym rozwój przemysłu w Kielcach i całym województwie kieleckim było powołanie Komisji Regionalnego Planu Zabudowania Okręgu Kielecko-Radomskiego w 1937 roku. Komisja zajmowała się sporządzaniem i uchwalaniem planu regionalnego, który powstawał przy współudziale przedstawicieli samorządu terytorialnego, samorządu gospodarczego, delegatów władz wojskowych - z ministerstwa i DOK, członków mianowanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych.
Przewodniczącym Komisji mianowano inż. Jana Walczyńskiego, dyrektora Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach. Wśród członków warto wymienić nazwiska Stanisława Bratkowskiego, wicedyrektora Huty „Ludwików”, prof. Jana Czarnockiego, Kazimierza Godlewskiego z Fabryki Amunicji w Skarżysku-Kamiennej, Eugeniusza Solińskiego, naczelnika Wydziału Rolnictwa i Reform Rolnych Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach. Powiat kielecki, podobnie jak wchodzące w skład Zagłębia Staropolskiego powiaty iłżecki, konecki, opatowski i opoczyński, w całości znalazł się w granicach Centralnego Okręgu Przemysłowego, będąc w składzie 11 powiatów środkowej i wschodniej części województwa kieleckiego.

Władze województwa kieleckiego dostrzegały problematykę jego rozwoju, związaną z powstawaniem Centralnego Okręgu Przemysłowego. W ostatnich dniach grudnia 1937 r., u wojewody kieleckiego dr. Władysława Dziadosza, odbyła się narada z udziałem posłów i senatorów grupy regionalnej kieleckiej, tworzących tzw. Radę Wojewódzką. Omawiano sprawy związane z rozmieszczeniem przemysłu i rozwojem komunikacji w województwie kieleckim, ze szczególnym uwzględnieniem terenów leżących w COP.

Na pierwszym zebraniu Komisji Regionalnego Planu Zabudowania, 14 lipca 1938 r. przedyskutowano kwestię funkcjonowania tego terenu w układzie Centralnego Okręgu Przemysłowego. Podkreślano konieczność wytwarzania w rejonie „A” surowców, tworzyw i produktów wyjściowych dla przemysłu metalowego, chemicznego i mineralnego. Problematyka ta była rozwinięciem konferencji w Sosnowcu 5 kwietnia 1938 r., gdy w Izbie Przemysłowo Handlowej zajęto się obrazem gospodarczym województwa kieleckiego w obliczu inwestowania w COP.

Zagłębie Staropolskie było reprezentowane w Izbie m.in. przez inż. Otmara Kwiecińskiego, dyrektora Huty „Ludwików” oraz inż. Stanisława Piotrowskiego dyrektora Fabryki Amunicji w Skarżysku. W 1938 r. wyznaczono granice ścisłego COP, w których szczególną opieką objęto zakłady przemysłowe produkujące dla potrzeb wojska. Należały do nich kieleckie fabryki, takie jak „Ludwików”, „Granat” i Fabryka Świec Lotniczych.

W założeniach rozwoju przemysłu wojennego w województwie kieleckim nie planowano budowy państwowych fabryk zbrojeniowych, natomiast uważano, że można rozszerzać produkcję uzupełniającą. W związku z tym roponowano zwiększenie produkcji prochu w Pionkach, rozwijano zakłady kwasu siarkowego w Kielcach i Wytwórnię Węgla Aktywnego w Skarżysku.

W styczniu 1939 r. do Warszawy udała się delegacja samorządu kieleckiego z prezydentem Stefanem Artwińskim, wiceprezydentem mjr. Dorobczyńskim, ławnikiem Axentowiczem, radnym Edwardem Pińczewskim i inżynierem Krzyżkiewiczem. Była to kolejna próba zainteresowania władz centralnych problemami województwa kieleckiego. Delegacja ze stolicy Gór Świętokrzyskich miała na celu uprzemysłowienie Kielc i ściągnięcie na teren miasta zakładów przemysłowych mających się budować w COP do którego Kielce należą.

Planom tym przeszkodził wybuch II wojny światowej.

dr Jan Główka